fantastische ervaring hij heeft bij het gebruiken van gebarentaal.
Hideto ging vroeger naar een dovenschool. Het gebruik van gebarentaal
was er verboden toen. Hij werd ‘oraal’ onderwezen. De kinderen keken
naar de mond van hun leerkracht en probeerden de woorden van de mond af
te lezen en uit te spreken. Ze werden berispt als ze gebaren
gebruikten. Ze kregen klappen op handen en armen of ze werden achter
hun rug vastgebonden aan een stoel. Hideto leerde design en vond werk
in een onderneming. Later ging hij naar Parijs om te leren schilderen.
Hij trouwde een dove vrouw, Kazuko(35) toen hij 29 was en voorzag in
zijn onderhoud als landschapsschilder. Zijn oudste zoon werd geboren in
2003. Hideto wou niet dat hij dezelfde ervaringen had als hij gehad
had. Daarom besloot hij het boek over dovencultuur in Japan te
schrijven. De eerste dovenschool in Japan werd opgericht in 1878 in
Kyoto en het onderwijs aan doven in gebarentaal begon. Maar het
merendeel van de pedagogen dachten dat gebarentaal nutteloos waren. Ze
waren ervan overtuigd dat orale opvoeding meer overeenkwam met de
opvoeding van horenden. Gebarentaal werd in Japan verboden tot 1933.
Hideto hoopt een brug te worden tussen twee werelden, de Doven en de
horenden.
Bron: Yomiuri Shimbun, 5 dec, 2008-12-29
http://www.yomiuri.co.jp/iryou/news.
Bron: Vertaald nieuws voor Doven
Hideto Noritomi (39) is een doof geboren schilder die in Obihiro woont
op het eiland Hokkaido, het noordelijkste eiland van Japan. Hij
publiceerde onlangs een boek met als titel “Ik wil leven met Japanse
Gebarentaal”. Het boek is geïllustreerd met 25 afbeeldingen van zijn
olieverfschilderijen. Hideto zei dat hij de mensen iets wou leren over
de trieste geschiedenis van de Japanse Gebarentaal en de

