Image "Toen Ria vanochtend mocht kiezen of ze liever naar de Beekse Bergen wilde of hiernaartoe, wilde ze liever naar de kwekerij komen. Daar doe je het voor, voor die kleine dingen." Michel van den Dungen heeft in januari 2007 samen met zijn vrouw Ilse van zijn kwekerij aan 't Lieseind in Schijndel, een 'zorgkwekerij' gemaakt. Slechthorenden, doven en

verstandelijk beperkten kunnen in en om de plantenkwekerij hun dag doorbrengen. Ria zit samen met Joeri in haar proefperiode bij de zorgkwekerij. Michael is vooralsnog de enige vaste cliënt. Het drietal neemt na het plukken van geraniumstekjes aan een tafel achterin de kas een pauze.

Michael giet een paar glazen ranja naar binnen. Hij houdt een handdoek onder zijn mond, want door zijn kaakverlamming komt er veel slijm vrij. De 21-jarige is de reden waarom het gezin Van den Dungen het roer om heeft gegooid. "In het begin vond ik het helemaal niets, toen hij hier op stage kwam. Hoe kan je nu werken met een dove?, dacht ik." Maar de altijd opgewekte jongen heeft kweker Michel van gedachten doen veranderen. Hij noemt het nu 'onwetendheid'.

"Michael liep hier stage via school en toen hij twintig jaar werd, mocht hij niet meer komen. Dat wilden we niet laten gebeuren." Daarnaast kampte hun eigen zoontje met een hersenvliesontsteking. Dat deed het paar stilstaan bij de gedachte dat hun kind een verstandelijke handicap zou kunnen krijgen. "Dan zou je ook willen dat je kind je ergens veilig voelt."

Daar moest wel veel voor veranderen in het bedrijf. "Het is intensief, omdat we echt een zelfstandig bedrijf willen blijven. Het is makkelijker als je een instelling gewoon cliënten laat sturen", legt Ilse uit. Door de komst van de hulpbehoevende werknemers loopt de productiviteit terug. Dat wordt door subsidie gecompenseerd. De productie van snijbloemen die naar de veiling werden gebracht, is nu niet meer mogelijk. "Een zorgkwekerij is niet te vergelijken met een zorgboederij, zegt Michel. Daar is 's winters weinig te doen en wordt er voor de cliënten klusjes 'verzonnen'. Hier is het hele jaar iets te doen, zoals het verpotten van perkplanten, stekjes plukken en onkruid wieden." Ook zijn er een paar geiten en een pony die verzorgd kunnen worden.

Vorig jaar werd gebruikt om de omschakeling te maken, dit jaar wordt er gezocht naar nieuwe dagbesteders. Die moeten het goed naar hun zin hebben op de kwekerij. Ook moet het goed klikken met Michael, die 3,5 dag in de week aanwezig is op 't Lieseind. Het is belangrijk dat de sfeer goed blijft. "We willen kleinschalig blijven, zo rond de vijf cliënten per dag, zegt Ilse. Maar één cliënt is te weinig."

Vooralsnog geniet Michael van al dat leven in de brouwerij en lijkt het te klikken met de andere dagbesteders. Joeri kletst voluit over wat hij weet en wat hij leuk vindt. Ook leest hij de krant. Ria is wat rustiger, maar geniet zichtbaar van het werk.

In de kas worden de nodige grappen gemaakt. De goedlachse Michael is gehuld in Ajax-trainingsbroek en heeft een Ajax-rugzak bij zich. Michel is fan van voetbalclub PSV dus dat levert in gebarentaal de nodige strijd op tussen de twee mannen. Michael wuift lachend de opmerkingen weg.

Als iemand wat raars doet, trekt hij zijn handen over zijn hoofd, alsof hij een hoed opzet. Het is hun favoriete grap. "Wat een muts he".

Bron: Brabants Dagblad