Image Kansarme kinderen in het Afrikaanse Malawi zijn blij met de Liemers. De Duivense stichting Schols Foundations biedt hen hulp. Voor die stichting droeg Zevenaarder René Turk zijn steentje bij in Malawi. Als een tevreden mens kwam hij terug. Een maand lang had René Turk de tijd van zijn leven. Zijn stralende ogen laten zien dat hij die uitspraak volledig meent. "Het was grandioos. Ik heb veel

mensen de tijd van hun leven kunnen geven. Ze kunnen helpen. Dat geldt ook voor mezelf, want het werkt twee kanten op. Wat ik deed gaf me zelf een goed gevoel."

De 34-jarige Zevenaarder was een maand lang in Malawi, waar hij in het plaatsje Mua bijstand gaf op een school voor dove kinderen. Al toen hij jaren geleden een actie op televisie zag waarin gevraagd werd om hulp voor Afrika kreeg hij het idee dat hij eens wat moest doen. "Want het klopt niet in de wereld: wij hebben alles, zij hebben niks." Het kwam er maar niet van om iets te doen. Totdat Turk rond de jaarwisseling in deze krant het verhaal las over de Duivense Schols Foundations. "Dat trof me. Daar wilde ik wat voor doen." De Schols Foundations is een initiatief van de familie Schols, tegenwoordig onder leiding van het Duivense raadslid Karel Schols. De familie heeft diverse hulpprojecten in de wereld, vooral voor kansarme kinderen. In Mua heeft ze een internaat voor dove kinderen.

Turk wilde niet met lege handen naar Malawi gaan. Hij schreef familie, vrienden en bekenden aan om een donatie. "De reis en het verblijf daar heb ik zelf betaald. Dat is het mooie van de Schols Foundations: er blijft niets aan de strijkstok hangen, al het geld wordt besteed aan hulp."

Turk besloot om in Mua te kijken waaraan het meeste behoefte was. Uiteindelijk kocht hij zaken als schoonmaakmiddelen, wc-borstels en moppen. " Die dingen waren hard nodig, want ze behielpen zich met een dweiltje." Andere belangrijke zaken die hij kocht waren kruiwagens, harken, bezems en kapmessen. Turk: "Want in de moessontijd groeit het groen tegen de klippen op. Dat moet je kort houden, anders krijg je teveel muskieten." Hij zorgde ook voor een autoscoop, een apparaat om te testen hoeveel gehoor de kinderen hebben.

Turk verbaasde zich erover met hoe weinig spullen de mensen daar moeten leven. Misschien nog wel het meest blij waren de kinderen met de sportartikelen die Turk kon regelen. "Bij DCS in Zevenaar kreeg ik voetbalshirts. En zelf heb ik een volleybalnet en ballen gekocht. Ik wilde me voor de kinderen vooral richten op sport, want sporten geeft ze veel plezier." De voetbalshirts zijn meteen gebruikt. Turk organiseerde een wedstrijd tegen een andere school, zo'n dertig kilometer verderop. "Wij wonnen met 3-1." De Zevenaarder zorgde er ook voor dat een groep kinderen de interland Malawi-Egypte kon bekijken.

Een belangrijke andere aanwinst die Turk de dovenschool in Mua schonk is een naaimacine. "En stof om kleren te maken. Toen het eerste jurkje klaar was straalden de kinderen. Zoiets is goud waard."

Turk is niet van plan om het te laten bij wat hij al deed. "Want het laat je niet los."

Of hij nog eens teruggaat, dat weet hij niet. "Je weet nu eenmaal niet hoe het leven loopt."

Voor de korte termijn heeft Turk wel een filosofie. "Mijn missie is geslaagd als zich weer iemand meldt die daarheen wil gaan en die kinderen wil helpen. Je kunt daar echt het verschil maken voor die kinderen."

Bron: De Gelderlander