Image Op termijn moeten televisiezenders volledig toegankelijk zijn voor slechthorenden en slechtzienden. Vlaams parlementslid Helga Stevens (N-VA) heeft een voorstel van decreet ingediend inzake ondertiteling, Vlaamse Gebarentaal, audiobeschrijving en auditieve ondertiteling op de Vlaamse televisiezenders. Dit voorstel van decreet werd mee ondertekend door de andere meerderheidsfracties, zodat het kan rekenen op een ruim gedragen consensus voor de parlementaire besprekingen. Met dit voorstel van decreet rond

"inclusieve televisie" wil Helga Stevens tegemoet komen aan de noden van meer dan 800.000 Vlamingen die slechthorend of slechtziend zijn.

Televisie is de voornaamste bron van informatie voor de Vlamingen. Maar ook op het vlak van vrijetijdsbesteding neemt televisie een zeer belangrijke plaats in. Daarom willen de indieners dat niet alleen de openbare televisie, maar ook de private televisiezenders toegankelijk worden. Concreet zal het voorstel van decreet van toepassing zijn op VRT, Canvas, VTM, Be 2, VT4, VijfTV en Vitaya. Enkel de zeer kleine zenders vallen buiten deze verplichting.

Tegen 2010 moet de openbare omroep 95% van haar aanbod ondertitelen. Voor de private zenders wordt dezelfde verplichting opgelegd. Zij krijgen een tijdspad van 5 jaar om dit te bereiken. Deze termijn laat de commerciële zenders toe om de noodzakelijke investeringen via een groeipad te spreiden in de tijd, eventueel samen te werken met anderen en ook optimaal in te spelen op de mogelijkheden van nieuwe technologieën. Prioritaire aandacht gaat naar de nieuwsuitzendingen en de informatieve programma"s.

Inclusieve televisie is echter meer dan ondertiteling alleen. Het voorstel bevat ook bepalingen rond Vlaamse Gebarentaal (VGT), audiobeschrijving en auditieve ondertiteling. Bij audiobeschrijving wordt, tijdens de stiltemomenten in een programma, de noodzakelijke visuele informatie verteld die blinden en slechtzienden anders missen. Audiobeschrijving wordt al in tal van Europese landen zoals Spanje, Italië, Duitsland en Groot-Brittanië gebruikt. Bij auditieve ondertiteling wordt de ondertiteling, die men anders op het scherm ziet, voorgelezen. Vlaamse Gebarentaal is dan weer gericht op doven die de Vlaamse Gebarentaal gebruiken. Doordat deze taal een eigen lexicon en grammatica heeft die verschilt van het Nederlands, is het voor hen vaak moeilijk om de ondertitels te begrijpen. Terwijl vertaling in Vlaamse Gebarentaal in Nederland, Groot-Brittanië en zelfs Wallonië al jarenlang een gewoonte is, vooral voor nieuwsuitzendingen, hinkt Vlaanderen achterop.

Zowel ondertiteling, audiobeschrijving, Vlaamse Gebarentaal en auditieve ondertiteling kan met de opkomende digitale televisie probleemloos doorgevoerd worden. De televisiekijkers kunnen ze naar eigen goeddunken aan- of uitschakelen en het bezwaar dat een tolk Vlaamse Gebarentaal zorgt voor beeldvervuiling voor de kijkers die daar geen behoefte aan hebben, vervalt dus.

Bron: Nieuwsbank.nl